Selecteer een pagina
#Minsgame

#Minsgame

Spelen is plezant. En dus speel ik in november een spel: het 30 dagen Minimalism Game van de jongens van The Minimalists.

Ik pikte het idee van Brooke en Ben van Slow your home die al het hele jaar elke maand een ander experiment doen (helden!). Zij speelden het spel in oktober en ik wilde toen al heel graag mee spelen. Maar laat ons zeggen dat mijn hoofd dat toen niet aan kon. Nu dus wel.

Het idee is simpel. Gooi elke dag evenveel items uit je huis weg als het getal dat op de kalender staat. Dat is dus de 1e één item, de 2e twee items, enz. Tot je op het einde van de maand 465 items kwijter bent. Om er een echt spel van te maken, daag je ook enkele vrienden uit. Wie het volhoudt wint. Simpel genoeg. Ik vond twee vriendinnen die gek genoeg waren. Driewerf hoera!

Intussen zijn we een goede week ver en was het al ongelofelijk plezant. Elke dag iets wegdoen dat je eigenlijk toch niet nodig hebt, geeft best een bevrijdend gevoel. Je rommelschuiven worden er leger van en meteen ook je hoofd. Wij moedigen elkaar aan via een WhatsAppgroepje en dat werkt enorm motiverend. Schouderklopjes alom en elke dag ‘Zie ons maar eens goed bezig zijn’. Wat wil een mens nog meer?

Maar ik maak me geen illusies, hoor. We zijn nog maar aan het begin. This is the easy part. Tot nu toe deed ik alleen nog maar echte rommel weg, of zaken waarvan ik al lang wist dat ik ze niet gebruikte. Binnen een paar dagen kan ik niet gewoon een schuif open trekken en er random genoeg items uit halen. We spreken elkaar dan terug!

Zachtgroen

Zachtgroen

Gisteren deed ik op de website van De Standaard de Klimaattest “Stopt u de opwarming van de aarde?”. Wel, ik ben niet almachtig, mijn excuses. Ik dacht het niet dus, niet alleen. Enkele minuten na het invullen van de korte test, kreeg ik het verdict in mijn mailbox:

U bent ZACHTGROEN. U bent er zich al van bewust dat we zo niet verder kunnen blijven consumeren. Maar wat doet u eraan? U wil uw gedrag wel veranderen, maar u kijkt naar de politiek om dat mogelijk te maken. En liefst zonder te veel aan comfort in te boeten. Met daaronder enkele handige tips om als individuele burger toch ook wat bij te dragen.

Ik was meteen in mijn gat gebeten.

Want uiteraard kijk ik ook naar de politiek om dat mogelijk te maken. Ik kijk naar de politiek om te stoppen met het kind uit te hangen en overeen te komen wat België kan doen, los van deelstaten en wafelijzers. Ik kijk naar de politiek om het goede voorbeeld te geven inzake milieu, los van lobby’s en I’ll scratch your back if you scratch mine. Ik kijk naar de politiek om mee te investeren in onderzoek en nieuwe globale oplossingen. Ik kijk naar de politiek in de hoop daar wat altruïsme terug te vinden.

Maar ik ben niet onnozel, dus ik wacht niet op de politiek. In het kluwen van al wat tegenwoordig de etiketten fair, groen, milieubewust, ecologisch verantwoord meekrijgt, maakten wij alvast enkele logische keuzes. Al kan het natuurlijk nog beter. Hieronder wat we al doen en vooral wat nog beter kan. Wie daarrond nog goeie ideeën (maar echt goeie he) heeft, mag dat zeker laten weten. Wij leren graag bij.

De flinke lijst

  • een handtekening voor De Klimaatzaak
  • een energieleverancier met 100% groene stroom
  • een bescheiden moestuin met 2 kippen en een composthoop
  • herbruikbare zakjes als we dan toch groenten in de winkel kopen
  • 1 auto
  • gaan wonen op een plek waar werken met het openbaar vervoer een evidentie wordt
  • poetsen met ecologische producten

De stoute lijst (een work in progress)

  • een droogkast
  • de massa plastiekafval
  • verzorgingsproducten waar weinig eco aan te merken is
  • een kleerkast vol kleren die mogelijks in slechte omstandigheden gemaakt werden
  • geen enkele manier om zelf energie op te wekken aan ons huis